عبور از ماه ضیافت

 

اینک که افسوس را

عبور داده ام از سفرۀ رحمتت

دستهایم

هنو در قفس درد اسیر است .

من کلمات را چگونه

با انگشتان ناتوانم ترسیم کنم

وقتی هنوز قادر نیستم

به قنوت مهربانیت بایستم !

...

ربنا ی عشق را

با اشک تکرار می کنم

تا در عبور روزها

و نمناکی چشمانم

اقرار به ناتوانی کنم  ...

پی نوشت :به مناسبت پایان ماه میهمانی خدا، نگاشته شد.

پ.ن:

 ریزش باران در این روزها،انعکاس لبخند خداوند بر چهرۀ روزه دارانی بود که بر نَفس امارۀ خود غلبه کردند.

لطفا اگر نظری داشتید در پست قبلی بنویسید.

 

/ 0 نظر / 23 بازدید